Hallo wereld

9 april 2013

De winter is voorbij, veranderende Vecht.

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 20:19

Het witte spul bleef maar komen, het vaorjaar bleef uit. In december t/m maart peddel ik gewoon door, natuurlijk minder als in de andere acht maanden, maar toch. Deze winter 2012-2013 is een absoluut dieptepunt. Met 9 tochten en 172 gevaren, bijna de helft van het vorige minimum 2009-2010 van 255 km in 15 tochtjes.

Zondag weer mijn trainingstocht op de Vecht gevaren, ‘de Koppel’ – ‘de Haandrik’. 21 km met een gemiddelde van 6,9 km/uur. Ik moet behoorlijk trainen om het record 8 km/uur uit 2011 te evenaren.

Komende zondag de “Ommermarathon” varen. 43 km op Vecht en Regge. Gezien de matige conditie zal ik wel de hele dag onderweg zijn.

Gisteren lekker gevaren dus. Het voorjaar komt er aan, 1 grutto en een wolkje kievieten gezien. Aan de waterkant nog geen vers groen gezien, riet en zelfs brandnetel zijn net als de wilgenkatjes erg laat. Alleen de molshopen vieren feest in de dijken van de Vecht.

Hardenberg aan de Vecht. Kapitalen zijn en worden uitgegeven aan het Vechtpark. Meer ruimte voor de Vecht.
De oude Radewijkerbeek meandert in veel stroompjes naar de rivier. Vandaar via een ‘struinpad’ lopen naar de haven. Daar zijn bootjes te huur, waarmee je via de Loozense linie naar de stuw ‘de Haandrik’ kan varen. Of de andere kant op, naar de stuw ‘de Koppel’. De recreatiesluis die schiet nu eindelijk een beetje op.20130326-recreatiesluis-c000140-k Na de zomer kun je door de sluis varen helemaal naar de stuw in Diffelen. En als eens ‘de Haandrik’ sluis ook weer begaanbaar is kun je van Diffelen naar de stuw Hoogstede varen, zonder uit te stappen. Totaal 75 km. Maar ‘de Haandrik is nog lang niet zover, dus blijft de afstand beperkt tot 35 km.

Deze sluis, kijk eens naar het album, is bedoeld voor kleine, niet diep stekende vaartuigen (tot 50 cm). Maar of er veel gebruik van zal worden gemaakt? Ik waag het te betwijfelen. Per jaar vaar ik tussen de 800 en 1000 km op de Vecht. Over de Vechte naar Nordhorn en terug, ook tot aan Zwolle. Ik start en stop op hetzelfde punt. Dus ik vaar eerst tegen de stroom op en na het pauze-punt weer terug met de stroom mee. Het aantal bootjes dat ik tegen kom is minimaal, per jaar totaal hoogstens 10. En dat zijn meestal huur-canadezen. Net als de haven, waar nauwelijks bootjes verhuurd worden, verwacht ik dat de sluis ook weinig passanten zal trekken.

Maar het heeft wel voor werkgelegenheid gezorgd, en terug kerende onderhoudskosten zullen elk jaar blijven komen. Winst is dat Sint Nicolaas nu in de haven aan kan komen.

16 januari 2012

1ste Kanolustrum

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 11:44

Mijn eerste kanolustrumjaar

Het is alweer ruim vijf jaar geleden dat ik, als 64-jarige, opnieuw in een kano stapte. Sinds ik als 15-jarige op de Loosdrechtse Plassen begon te peddelen en dat tien jaar volhield, is er veel veranderd. Mijn schip van toen was een zware vurenhouten tweepersoonsplatbodem, waarin omslaan onmogelijk was. Twee sterke mannen konden hem net tillen, maar rollen op ronde paaltjes ging beter. De boot had een dekzeil, pikhaak en hoosblik, zelf ik zat op vlonders. Hij was aan de zijkant mooi “Epifane-wit” en had een strakblauw dek. Helaas is er geen goede foto bewaard gebleven.

Veertig jaar later ging ik opnieuw in de kano, nu leerde ik instappen met peddelbrug, omslaan zonder spatzeil en uit de kano spoelen. Ik moest peddeltechnieken en opkanten leren. Daarna veel peddelen, conditie opbouwen en nog meer peddelen; 20 km werd een normale peddelafstand. Tien maanden later kocht ik een ShoreLine zeekajak bij Klaas Hofman. “WaterTon” noemde ik hem. Meteen heb ik een zeekajak beginnerscursus gevolgd. Toen werd het echt leuk: varen met stroming en rare golven, redden, gered worden en zelfredzaamheid leren.

Bij een lustrum denk je terug en tel je de resultaten. Op mijn lijstje staat tevredenheid, o.a. met het ZeeVaardigheidscertificaat en dat ik kan eskimoteren. Met WaterTon heb ik lekker gepeddeld, meer dan 7000 km. Zelfs met het wildwaterbootje, de Perception Corsica, is 1000 km gevaren. Al met al best wel aardig voor deze Ton, die zelf ook net 70 op de jaarteller heeft.

2008-08-05-ton-in-de-branding_320050_ass
Dan kijk ik verder terug op die 40 kanoloze jaren. Druk, druk, druk. Ik vond een partner, trouwde en we kregen samen kinderen. Het Loosdrechtse varen was een vage, verre herinnering. Ik reed 2.000.000 km om bij klanten aan het werk te gaan, waardoor ik weinig thuis was. Er was zelfs een jaar met 85 overnachtingen, wat veel te veel was. Ik zag veel hotels en restaurants, waardoor ik duidelijk gewichtiger werd. Klussen stelde ik uit tot de VUT, toen ik ze ook gedaan heb.

Koninginnedag 2006, mijn dochter riep: “Pap, je wilde toch gaan kanoën als je gepensioneerd was?” Ja, dat zei ik wel eens als er gevraagd werd wat ik zou gaan doen als dat zover was. Ik liep terug naar dat kanokraampje en kreeg meteen een aanbod om twee avonden ‘het kanoën te proberen’. Vind je het leuk, dan blijf je, zo niet, ook goed. In een kort bootje moest ik rechtuit varen, als dat lukte zou het misschien iets kunnen worden. Toen betaalden 10 jaar Loosdrechtse Plassen zich uit. Met mijn vurenhouten boot moest ik weleens, wind schuin tegen, van de 5e plas via 4, 3, 2 naar de 1e terugvaren, wat alleen kon door een peddel te verlengen om zo krachten te verdelen. Bij dit bootje was dat hetzelfde. En zo ben ik weer in de kano teruggekomen.

Wat zijn de verwachting voor de komende vijf jaar? Eén jaar vooruit denken gaat net. Ik hoop gezond te blijven en te mogen blijven kanoën. Eind 2012 hoop ik de ‘reéntry’ en de ‘noodstop’ te beheersen. Rollen zonder peddel zou dan af en toe een keertje moeten lukken. Het zijn redelijk bescheiden doelen, maar vooral zal ik blijven genieten van varen op het water.

7 oktober 2011

Herfstkamp Weerribben 21-23 okt.2011

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 09:53

Een geweldig weekend, met fantastisch mooi weer. Totaal 19 deelnemers. Op het kampeerveldje stonden 7 tenten en 2 caravans. De kampeerbus van Ria & Peter stond ergens anders. In het Bed and Breackfast waren ook 5 kamers verhuurd. Op vrijdag waren er 13 mensen aanwezig, de andere 6 kwamen zaterdagmorgen.
Het was een internationaal gezelschap met drie Vlaamse en twee Duitse tentjes. De Belgische tenten kwamen uit de omgeving van Antwerpen en twee Duitse tentjes uit NoordDuitsland.
Met de Vlamingen hebben we vrijdag lekker gegeten bij in “An ””t Waeter”. Zo was een ””blonde Leffe”” op zijn plaats. In de schuur was het later ook weer best gezellig, met Belgisch, Duits en Twents bier.

Zaterdag gingen we naar Giethoorn. Er was heel veel blauw. Blauwe luchten, blauw weerspiegelt in het blauwe water. Het water zag er blauw uit, maar het was slechts 10 graden. Niemand maakte er kennis mee, iedereen bleef rechtop in de kano zitten. Na een eerste pauze voeren we verder door het beroemde slootje voor Fanfare langs.

Pannekokentour, zo noemden Gila & Karla, onze Duitse vaarsters, ons pannenkoekenfestijn. Vooraf samenwerken, appels schillen, kaasplakjes snijden enz. Dan zelf de pannekoeken bakken en zelf opeten. We spoelden het naar binnen met wijn, bier, Radler, kruidenbitter en andere sapjes. Veel later gevolgt door samen afwassen en afdrogen. Zo zijn alle borden en het bestek weer schoon geworden.

De zondag kwam een mooie zon op. Het werd een heerlijke dag. Rustig, binnendoor, met een omweg naar het bezoekerscentrum. Wat was het heerlijk weer, wind in de rug, tussen de rietvelden. We zagen zelfs een visarend. Het was een geslaagd weekend. Deelnemers, bedankt.

Dit was de aankondiging, die stond ook in PeddelPraat 236 sept. 2011 blz. 21

We hopen jullie weer te zien op de vertrouwde plek in de Weerribben op de Camping “An ’t Waeter”; Wetering West 77; 8363 TN Wetering.
2010-10-22-ppherfstkamp-rudy75-k
Fred Bakx zal de tochten weer bedenken en Gita & Jos Goedhart zullen weer alle pannenkoeken benodigdheden mee nemen voor het pannenkoekspektakel zaterdagavond in de schuur. Succes en lekker eten is dus verzekerd.

Vrijdagmiddag/avond zijn jullie welkom vanaf twee uur.
Of je met tent of caravan komt of misschien in het pension een slaapplaats wilt boeken, geef het even door. 2010-10-22-ppherfstkamp-u46328-kEr is ruimte genoeg. Toch willen we wel graag weten met hoeveel tenten en/of caravans jullie komen. Dat is natuurlijk ook handig voor de planning en de ingrediënten voor de pannenkoeken. We vragen een kleine bijdrage in de kosten, o.a. voor de pannenkoeken de kampeerkosten moeten natuurlijk ook betaald worden.
2010-10-22-ppherfstkamp-u46296-k
Onze fototoestellen kunnen steeds meer, we maken steeds meer foto’s. Daardoor kun je ook naar de plaatjes kijken van 2010 bijvoorbeeld.
Neem een lege USB stick mee en/of een laptop, dan kunnen we foto’s uitwisselen.

De datumis dus Vrijdagmiddag 21 tot en met zondag 23 oktober.
Tochtleiding: Fred Bakx & Ton Gosse
Opgave per mail: waterton@xs4all.nl tot 11:00 vrijdag 22 september2010-10-22-ppherfstkamp-rudy59-k
en/of Tel.: 0523 26 45 04 na 11:00 GSM: 06-472-678-85

De camping heeft telefoon: 0521 371 311 (voor het Bed & Breakfast)
internetwebsite: www.antwaeter.nl
tot 21 oktober 9:30 hebben zich 19 deelnemers aangemeld, waaronder 3 kajakvaarders uit België en 2 Duitse vaarsters.

2 oktober 2011

Vecht

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 19:05

PeddelPraat tour 566, 1 oktober 2011, 9:00 uur.
Voor veel mensen in het land was Hardenberg op 1 oktober hun bestemming. Roeiliefhebbers gingen naar de Carl Douglas Vechtrace van de roeivereniging Salland in Gramsbergen. De motorliefhebbers waren in de Boshoek in Hardenberg om spullen te kopen of te verkopen. En voor de kanovaarders was er de mogelijkheid om van Hardenberg (Loozense Linie) naar Ommen te varen.

Het was heel mooi weer en de Vecht stroomde heel langzaam. Alle deelnemers hadden deze tocht eerder en soms vaker hadden gevaren. Met algemene stemmen werd besloten om de Vecht ergens anders, eerst stroomopwaarts en dan stroomafwaarts te gaan te gaan bevaren. Dat scheelde een hoop auto-bewegingen. Nieuwe startplek was bij Zwolle (onder/bij de A28). Varen naar de stuw Vechterweerd, daar over dragen en dan Dalfsen voorbij varen. Nog verder naar de stuw Vilsteren, waar we zouden beslissen om verder te varen naar June of niet.
Daar zaten we zo lekker te lunchen, zo heerlijk rustig, dat we niet verder zijn gegaan. Terug met stroom mee, nou ja stroom? iets meer dan 300 meter per uur, is nauwelijks stroming te noemen. Bij Vechterweerd troffen we een echtpaar, die een vouwboot in elkaar aan het zetten waren. Dat was ook de enige andere kano die we tegen kwamen. Terug bij de instapplaats bleek dat we ruim 32 km gevaren hadden in 4:15 uur (bewogen), met een gemiddelde snelheid van 7,4 km/uur.
Deelnemers, bedankt. Tot volgend jaar dan wel toch Hardenberg - Ommen?

22 september 2011

Hardenberg - Ommen

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 18:44

De Veluwerally was afgelast.
Kom een week later naar Hardenberg (lees volgende blog).
Het weer zal komende zaterdag vermoedelijk erg fraai zijn, er zullen geen warme anoraks nodig zijn.

Ik kan verklappen dat de linkeroever van de Vecht bij Hardenberg enorm aan het veranderen is. De linkeroever is versterkt met een fraaie oeverwering, stenen in een metalen kooi. Er komt een ”’’struinpad”” langs, zodat de Hardenbergers zicht op de rivier hebben.
In in het kader van “Het Vechtpark” worden er zo meer mogelijkheden gemaakt om de Vecht te beleven.

De rechter oever tussen stuw Junne en Ommen was bij de proefvaart op Goede Vrijdag enorm afgeschaafd om het “natuurlijk” te maken. Dat was toen foei lelijk. Nu is de oever weer begroeid en op zeker twee plekken hebben de oeverzwaluwen hun holen gegraven in de steile zandoever.

Ja, ja, allemaal erg mooi. Maar er was slechts één aanmelding voor deze tocht. Die tocht dan toch varen? In overleg besloten we wel op de Vecht te gaan varen, maar ergens anders en ook op een andere manier anders. Geen moeilijke toestanden met auto’’s. Gewoon heen en weer, of liever op en neer. Tegen de stroom op en met de stroom weer terug.
Om 9:00 zijn we aan de Vecht onder de A28. Daar parkeren we de auto’’s en varen de Vecht op tot misschien wel Dalfsen. Dan een ruime pauze en weer terug. Thermoskan met heet water mee en we kunnen koffie of soep maken. Misschien halen wel Dalfsen niet, misschien komen we verder. Het is nu een avonturentocht geworden, we zien wel hoe ver we komen. Durven/mogen/kunnen er nog andere mensen mee te gaan?
Morgen (zaterdag 1 oktober 2011) om 9:00 zijn we daar onder de A28, bij de afslag naar Ommen. Dan net doen alsof je de A28 weer op wilt wilt in de richting Amsterdam. Meteen na de afslag linksaf naar de Vecht rijden. Ik ben benieuwd wie zich noch bij ons aansluit? Denk er wel aan dat we best eens meer dan 25 km zouden kunnen varen.

15 juli 2011

Straks… Hardenberg - Ommen

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 13:04

PeddelPraattocht.
Op zaterdag 1 oktober 2011 varen we van Hardenberg naar Ommen.

Er zijn twee mogelijke vertrekpunten om zo 20 of 25 km te varen

Vertrekpunt 1 (25 km)
Verzamelen: 9:00 uur Vertrek: 9:30 uur
Afstand: 25 km met 3 overdragingen bij stuwen.
Verzamelpunt 1: Loozense Linie (Hardenbergerweg 23 Loozen)
N 52 35.392 E 6 39.468
Route informatie: De weg N34 van Ommen naar Emmen.
Vanaf het westen/zuiden:
Afslag Hardenberg Oost - ziekenhuis tot 1ste stoplichten.
Linksaf richting Gramsbergen (Gramsbergerweg).
Na de afslag Radewijk is een 60 km/u beperking bij Landhoeve Zwieseborg,
daar linksaf naar de parkeerplaats.
Vanaf het noorden:
Afslag Gramsbergen. Na 1200 m rechtsaf richting Hardenberg (Hardenbergerweg)
Na de bebouwde komt een 60 km/u beperking bij Landhoeve Zwieseborg,
daar rechtsaf naar de parkeerplaats.

Vertrekpunt 2:
Verzamelen: 09:45 uur Vertrek: ca 10:30 tegelijk met de eerste groep
Afstand: 20 km met 2 overdragingen bij stuwen.
Verzamelpunt 2: stuw “de Koppel” Vechtstraat/Stuwdijk Hardenberg
N 52 34.057 E 6 37.061
Route: De weg N343 van Oldenzaal naar Hardenberg
Bij de rotonde richting Hardenberg Bruchterweg na AVIA benzinestation linksaf Vechtstraat.

Er zijn kampeermogelijkheden bij begin en eindpunt:
Loozense linie: Zwieseborg
Ommen: Koeksebelt

Tochtleiding: waterTon GSM: 06-472-678-85
Opgave: per mail: waterton@xs4all.nl tot vrijdag 30 sept 13:00
Uitrusting: reserve droge kleding, weinig mogelijkheden om de tocht af te breken.
Geen horecagelegenheden onderweg, dus alles mee nemen.

Route omschrijving:
Loozense Linie – stuw “de Koppel” (5,6 km) start in een aan de Vecht terug gegeven oude rivierbocht.
Na ca 3 km varen verschijnt Hardenberg op de linker oever. Doordat het “Vechtpark” in uitvoering is, varanderd de ‘’skyline” van de stad. Wij varen door tot de kanosteiger links. Overdragen helling met trap naar beneden. Met de 20km-vaarders erbij varen we verder.

Stuw “de Koppel” – stuw Diffelen (12,6 km) We missen het verkeerslawaai van de N34. De dijken zijn lager en wat verder van het water weg. We passeren een met de hand bediend voet- en fietsveer. Vlak voor de stuw varen we door een eerdere “nieuwe” rivierbocht. Hier zien we rechts de holen van de overzwaluw in het harde zand. De kanosteiger in Diffelen is rechts. Overdragen met metalen trap. Hier kun je de kano niet over de helling laten glijden, tillen, of rijden met kanokarretje.

Stuw Diffelen – stuw Junne (20,6 km) Nu is de rivier breed. Dijken zijn niet meer herkenbaar.
De kanosteiger in Junne is links. Overdragen kan, met wieltjes is het makkelijker, geen helling.

Stuw Junne – Ommen (25,3 km) De rechteroever is verlost van de stenen bescherming. De oeverzwaluwen hebben meteen nestholen gemaakt. Ergens rechts wordt reclame gemaakt voor een ””koesafari””. Uitstappen aan de linkerzijde, net voor de brug. Voor de camping Koeksebelt na de brug uitstappen ook op de linker oever..

Het is het handigst als de kano-auto”’’s in Ommen staan, zo niet, dan regelen we dat je wordt terug gebracht naar “de Koppel” of de Loozense Linie.

Verwachtte vaartijd:
Doordat de Overijsselse Vecht een stromende rivier is en er 3 overdragingen zijn is de tijd moeilijk in te schatten. De proefvaart met 3 kano’’s en geen stroming ging in 5 uur (inclusief een korte lunchpauze). Omdat dit de eerste keer was, is er geen betere schatting te geven.

Bekijk het fotoalbum van de proefvaart

Er is ook uitgebreider fotoalbum over de Overijsselse Vecht

Laatste informatie op mijn website

22 maart 2011

“WaterTon” is jarig

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 19:53

Op 29 maart werd “WaterTon”, de NorthShore ShoreLine, mijn zeekajak dus, 4 jaar. shore_line_planToen ik hem kocht bij Klaas Hofman, had ik niet gedacht dat het zo een enorme impact zou hebben in mijn leven.

Op 5 april 2007 werd onderstaande foto gemaakt.2007-04-05-ton-7_1662-k

Een oplettende lezer van mijn site en log zal iets opvallen. Er staat nog heel groot “ShoreLine” voor WaterTon. Tevens zit er duidelijk meer “Ton” in mijn zwemvest, het staat strak.

Bijna 4 jaar later hebben “WaterTon” en ik bijna 5500 km afgelegd in over de 200 tochten. Daarvan 556 km tijdens “zee”tochten, meestal trainingen om zeevaardigheid te behalen.
De naam ShoreLine is van de boot verdwenen en zwemvest, LongJohn en Ton zijn door een magerder exemplaar vervangen.
2006-07-02-6_1558-zeekayak-lauwersoog-k Een foto uit 2006 laat zien dat een vermageringkuur geen overbodige luxe was. Het was mij eigenlijk verboden om alleen in zwembroek me te laten fotograferen, deze foto bewijst dat. Nu kan ik gewoon op de kiek gezet worden. Dit is één van de vele vele voordelen van het “kano-gek” zijn. Er zijn vele kilo”””’’s verloren gegaan door deze geweldige sport.

Tot mijn 65ste jaar had ik absoluut niets aan sport gedaan. Ook ademde ik meestal door de mond. Ook dat is veranderd, nu adem ik uitsluitend door de neus. Mijn (gebruikte) long-inhoud is ook gegroeid. Griep en verkoudheden komen bijna niet meer voor.

2007-09-29-08-rhederlaag-c0147v-k Kamperen is nooit mijn hobby geweest.
Maar omdat “de zee” nogal ver weg is, werd toch een tent en overige spullen aan geschaft. Maar wel zo klein en van gering gewicht, dat het allemaal in de kano kon.
Een mooie test was dan ook de 100 km van de Veluwerally in 2008.

Toen, in maart 2007, had ik geen enkel kajakdiploma. Ik kon een beetje peddelen. De afgelegde afstand was zelden boven de 15 km.
Dat veranderde snel, met vallen en opstaan. Een “kano-pols” werd door een oplettende kajakker opgemerkt (zie website-blz: varen en blessures). De tennis-elleboog werd door een betere peddeltechniek voorkomen.
De afstanden werden groter (dank je Jan). Ik volgde in 2008 bij Klaas Hofman een introductiecursus zeevaren.
2007-08-28-wadden-c4415
Ik was al ernstig geïnfecteerd door het kano-virus. Nu kwam daar een nog eens het “zeekajakken” over heen.Dit was en is werkelijk een extreme vorm van kajak-fanatisme. Gelukkig zijn er veel zeekajak instructeurs, die de zelfde afwijking hebben en je graag alles willen leren. Ik heb daar heel dankbaar gebruik van gemaakt.

1 maart 2011

Wildwater is niet helemaal mijn ding

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 10:31

Het is zaterdagmorgen, 8 uur op deze 5 februari. Kanoleut verzamelt zich in Zenderen. Met 12 mensen en 5 auto”’’s gaan onderweg om het wilde water van de Lenne te gaan bevaren. Voor een paar Kano”leu is het de eerste keer dat op wilder water gevaren zal worden, dan de Bornse Beken. Die overigens echt niet tam zijn, hoor. Met een balgstuw waar we vanaf gaan en twee vistrappen waar we tegenop moeten varen, is dat best wel leuk.
p2051368-k-2002
Vandaag is ons doel: Hagen (Höhe Limburg). Onderweg vallen de bloeiende bomen op, ik herken de krent en wilgenkatjes. In Höhe Limburg, bij het begin van de wildwaterbaan parkeren we twee auto’’s. Om 12 uur dobberen we in de Lenne. Onze instructeurs, Ico en Michiel laten ons allemaal travaseren. Je moet schuin naar de andere kant, daarbij moet je de kajak opkanten aan die kant waarvan het water tegen aan stroomt. Op ””gewoon” stromend water zoals de Vecht, is dat echt anders dan op dit snel stromende water, met rare rafels door (net) verborgen rotsblokken. Het is wat ””tricky””, het voelt onstabiel aan, je moet het durven. Na deze oefeningen gaan we verder varen en leren dan om in ””keerwatertjes” te komen.
p2051377-k-2001
Na 7 km staat op een bord: “onbevaarbare stuw”. We stappen uit en slepen/dragen onze kano’’s naar het 50 cm lagere niveau. Van deze lage kant lijkt “de wals” niet zo heftig, ik ga dat bekijken. De stroming is toch wel erg sterk, de wals zal dat ook wel zijn. Ik laat me drijven en raak daarbij uit ballans. De “lage steun” doe ik aan de verkeerde kant, de stroming hapt de peddel. Dit gebeurt zo onverwacht dat ik de hoge steun vergeet, zo ga ik om. Het water is zo koud, dat ik vergeet te eskimoteren. Ik wil er alleen maar uit en trek aan de paniek-lus. Via de hals opening stroomt het water naar binnen, het is werkelijk koud. Snel naar de kant, de kano leeg maken. Omkleden kan, maar omdat we bijna bij het eindpunt zijn (3 km verder), doe ik dat niet. Ik vaar me warm, maar blijf te koud om foto’’s te maken.

Op het eindpunt blijkt dat er 3 vaarders zijn om gegaan, dat valt mee. Bijna allemaal willen ze de wildwaterbaan af. Ik vind één keer nat worden wel genoeg en stap uit. De anderen gaan die wildwaterbaan af, waarbij er nog vier om gaan. Kennelijk bederft dat de pret niet, ze kunnen er geen genoeg van krijgen. Vanaf de wal kan ik mooie plaatjes maken.
p2051383-k-200
De wildwaterbaan van Höhe Limburg ziet er echt wel indrukwekkend uit. Vanaf de kant zie je twee grote golven staan gevolgd door een derde die er uit ziet als een grote bruispartij. De deskundigen zeggen dat als je gewoon doorvaart, je die golven nauwelijks merkt. Ik weet dat nog niet zo.

De volgende dag lopen we langs de wildwaterbaan, de instructeurs vertellen hoe en waar je wat moet/kunt doen.
Gisteren was ik al omgegaan, dit wil ik nu persé voorkomen. Die grote staande golf waar je meteen door heen moet, voedt mijn twijfel. Vind ik dit wild-water wel leuk? Ik houd mijn twijfel.

Toch stap ik in en vaar de golven in. Het is best wel heftig, in een oogwenk is het voorbij. Maar ik ben mijn vertrouwen kwijt. Snel laat me doorspoelen tot het einde van de baan.
Hier maak ik de balans op: Het ging me te snel, hoe ik overeind ben gebleven? Vermoedelijk de automatische piloot. Door dit hele snelle varen (18,9 km/uur) is mijn (zelf) vertrouwen helemaal weg.
Hier aan het einde van de baan ga ik maar aan het opkanten werken. Langzaam komt mijn vertrouwen weer terug. Maar ik ga geen tweede keer de baan af. Dat stel ik maar uit tot over een paar maanden, als water- en luchttemperatuur wat prettiger is.
Een andere keer hoop ik het wel bewust te beleven.

31 januari 2011

Een nieuw kanojaar

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 10:01

Terug kijkend op 2010, was het een heel goed jaar, op een klein maar ernstig foutje na.
Als ””hele jaar door”” vaarder, zie ikal heel vroeg het zonnetje en daarom smeer ik behoorlijk. In juni (Waalclinic) was ik al zo verkleurd, dat ik af en toe vergat me in te smeren. En dat was fout. Een rare jeukende uitslag, waarover de gedachte was: zonne-allergie. Dat melde ik aan de huisarts en ik kreeg iets tegen de zonneallergie. Dat pakte verkeerd uit, het werd nog erger. Met als gevolg dat ik, net toen het zo bloed heet was, een hemd met lange mouwen moest dragen en niet in staat was te peddelen. Dus, in dit nieuwe jaar smeer ik ook als ik al leuk verkleurd ben.

2010 was succes vol. Eskimoteren lukt bijna altijd, surfen met leuke golven van achteren gaat helemaal lekker. Een effectievere peddelslag is standaard geworden. De zeekampen hebben me veel voordeel opgeleverd.
Bij die zeekampen wordt er altijd veel aandacht gegeven aan redden en gered worden. Dat kon in de herfst, op het IJsselmeer worden toegepast toen er echt iemand hulp nodig had. Die redding was geslaagd, daar oefen je voor.

Net als in 2009 heb ik ruim 200 km op zee gepeddeld. Ik nader het ZV niveau (ZeeVaardigheid). In september op het NKB Vlieland-zeekamp hoop ik examen te doen.

Een absoluut hoogtepunt was SAIL Amsterdam, waar we met bijna vierhonderd kanovaarders onze aller grootste zusterschepen mochten ontmoeten. Ja, zusterschepen, want zij kunnen, net als wij varen, zonder motorkracht. Met een heel groot verschil, zij smokkelen met een (hulp-)motor.

2010 geeft als saldo 91 tochten, 1555 kilometers. Dat was 16 tochten (300 km) minder dan het jaar ervoor. Varen op de Overijsselse Vecht bleef met ruim 800 km gelijk, maar in minder tochten. Ik heb dus minder ”elders” gevaren. Het wildwater-boot aandeel bleef vrijwel gelijk met ruim twee honderd km.

Deze zomer is de 22ste Friesche Elfstedenweek er weer. En in september is de NKB-zeekampweek op Vlieland. Dat wordt dus weer ””genieten en werken””. En bijna aan het eind van dit jaar hoop ik te promoveren naar de ””70””-groep.

De totale rekening van 4 jaar kano varen is ruim 6000 km in 375 tochten. LongJohn van maat 52 naar 48, dankzij toe genomen conditie en daardoor afgenomen gewicht. Maar het allerbelangrijkste is dat mijn gezondheid, dankzij het varen, beter is dan in de zestig jaar hier voor. Daar ben ik mijn medevaarders en instructeurs dankbaar voor.

17 september 2010

Overijsselse Vecht in September

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 09:22

Hoog water op de Overijsselse Vecht. Nooit eerder heb ik gezien dat de stuw ‘de Haandrik’ (raai 2,6) gestreken was. Gestreken, dat betekend dat de stuw niet het water op hoogte hield.
Het is woensdag 1 september 2010. Ik stap in bij de stuw ‘de Koppel’ (raai 12,6) om naar de Haandrik te peddelen. De zaterdag ervoor waren we aan het winkelen in Nordhorn, in Duitsland en was ons de zeer snel stromende Vechte opgevallen. Het centrum van Nordhorn ligt geklemd in een splitsing van de Vechte. Eén arm is momenteel wegens de bouw van een brug gestremd. Daardoor stroomde het extra snel door de andere arm. Terug in Hardenberg, ook gelegen aan de Vecht, gingen we even kijken. Oei, ook hier veel water.

Woensdag had ik pas de gelegenheid om te varen. Het peil bij de Koppel was 825 cm voor de stuw, erna 20 cm minder. Kano in het water, goed vasthouden, het stroomt heftig. Langzaam ploeter ik langs de kant stroomopwaarts. Soms haal ik even 5 km/uur, het is zwaar varen. Bij het oversteken naar de andere binnenbocht is zelfs de 2 km/uur niet haalbaar. Na 5 km ben ik bij de Loozense Linie, het peil geeft 860 cm aan. Ik moet even stoppen om letterlijk bij te tanken. Ik ben op de helft, het langzaamste gedeelte komt nu, omdat de Vecht smaller wordt en ik dus nog meer stroming moet overwinnen. Taktisch vaar ik steeds door de binnenbochten. Ik overweeg even om om te draaien, maar dat is mijn eer te na. Ik zet door. Na 2:17 uur heb ik de Haandrik bereikt, het peil geeft 950 cm aan. Het verval tussen beide stuwen is 125 cm!

2010-09-01-vecht-koppel-u45855-k2010-09-01-vechthaandrik-u45859-k
————stuw “de Koppel”————————————stuw/sluis “de Haandrik”———

De stuw ‘de Haandrik’ heeft ook een sluis. Bovenstrooms is hij de helft breder. Ondanks de gestreken stuw is het peil boven de sluis 970 cm. Het water kolkt door de nauwere opening. Op het oog schat ik het hoogteverschil naast de sluismuur op een halve meter. Ook in het midden van de stuw zijn er enorme wervelingen. Hier zou ik zelfs niet met een zeer ervaren kajakvaarder over durven/willen. Wat een geweld.
2010-09-01-vechthaandrik-u45870-k12010-09-01-vechthaandrik-u45867-k1
Als ik weer terug ga, laat ik me eerst even drijven. 5,5 km/uur is de stroomsnelheid. Logisch dat ik er zo moeizaam tegenop kwam. (Mijn normale snelheid zonder stroming is ruim boven de 7 km/uur).
Dan zet ik er de spurt in, terug naar het begin. Heel even haal ik de 15,6 km/uur, maar tot voorbij Gramsbergen houd ik het op hoge 14. Daarna wordt de rivier breder en zakt de snelheid iets in. Als ik weer bij de Koppel ben blijkt dat ik 46 minuten over de ruim 10 km gedaan heb, een gemiddelde van 13,4 km.

Ommermarathon 11 September 2010
2010-09-11-ommermarathon-u45967-k2010-09-11-ommermarathon-u45970-k
Het is 10 dagen verder, de stroming is afgenomen tot 1,5 km/uur. Het is het weekend van de OmmerVechtdagen. Tussen de stuw Junne en de stuw/sluis in Vilsteren ligt Ommen. Even zuidelijk van Ommen komt de Regge meer water in de Vecht brengen. De Regge kun je 9 km op varen tot de stuw bij Archem.
Een drie stuwentocht komt ongeveer op de marathon afstand uit. Dehalve deze 42 km kun je ook de Regge laten vervallen en zo 24 km varen, of een enkele reis naar Junne van 12 km. Omwille van veiligheid moet de voorlaatste vaarder wachten op de laatste peddelaar.

Uiteraard heeft die 42 km zijn aantrekkingskracht. We zijn allemaal op tijd, 19 vaarders verdeeld over alle klassen. Een damesgroep uit Oberhausen (RWW) gaat mee in de 24 wedstrijdkilometers. Eén K1 en en één K2 gaan voor de 42 km wedstrijd. Tijden zijn 2:01 ; 3:35 & 4:07 uur.
2010-09-11-ommermarathon-u45981-kWij tourvaarders proberen het wel snel te doen, maar pauzeren voor een kop soep en/of een warm drankje uit de thermosfles. De eerste tourvaarder komt aan na 5:40, het is Ido v/d Meer uit Ommen. Dan komt er een groepje van drie met rond 6:10. Mijn maatje Rudy en ik, ook van Kanoleut, komen aan na 7:12. Dat is natuurlijk wel veel langzamer. Maar als je de bewogen tijd bekijkt, dan heeft het iets meer dan 6 uur gekost, met een gemiddelde snelheid van 7 km/uur. En dat is toch zeker niet slecht te noemen.2010-09-11-ommermarathon-u45996-k
Omdat de afstand toch echt wel iets meer is dan mijn gewone stuw-stuw tocht, vaar ik in het begin individueel. De groep voor mij, van 4 tourvaarders, hebben allemaal een langere boot dan ik, ik kan ze net bij houden (6,4 km/u) totdat de eerste wedstrijdvaarder al vanaf Junne terug komt. Die moet natuurlijk gefotografeerd worden. Dus verlies ik het kontakt met de groep voor me. Als ik bij de stuw aan kom, vertrekken zij net. Ik besluit eerst een kleine pauze te nemen. Met de stroom mee naar Visteren vaar ik helemaal solo (9km/u). Op het moment dat ik in Vilsteren aankom, zijn de vier klaar met hun pauze. Ik prop snel een boterham in mijn mond en haak weer aan. Deze mannen zijn duidelijk een maatje te groot voor mij. Tot aan de Regge kan ik volgen (7km/u). Dan op de landtong van Regge en Vecht neem ik mijn eerste grote pauze. Ik heb 22 km gevaren en dus over de helft. Solo weer verder naar Archem, daar een tweede pauze genomen.
2010-09-11-ommermarathon-u46001-k
Als ik net onderweg ben komt Rudy mij tegemoet. Hij is de laatste vaarder. Dus vaar ik met hem terug en badder wat rond terwijl hij zijn pauze neemt. Gezamenlijk varen we de laatste 12 km, waar we bij de camping ‘de Koeksebelt’ weer uitstappen.

Het was een zeer geslaagde dag, de hele dag was de zon duidelijk merkbaar, hierdoor is mijn vacantie/kano bruine kop weer wat bijgekleurd. Freek bedankt voor deze tocht, tot volgend jaar.

« Nieuwere berichtenOudere berichten »

Powered by WordPress