Hallo wereld

11 november 2013

Vecht

Hoort bij: Kano — admin @ 10:07

De Overijsselse Vecht is, zoals de lezers van dit blog weten, mijn thuis-rivier. Meer dan de helft van al mijn peddelslagen gaan door dit Vechtwater, in middels al 6000 km. Mijn standaard tocht, tussen de stuwen ‘de Koppel’ en ‘de Haandrik’ is dus heel vertrouwd. Meer dan zeven jaar geniet ik van de natuur van de oevers en van de vogels die ik in het water en aan de boorders zie.

Als verzamelaar van cijfers, noteer ik het aantal Aalscholvers, Futen en Zwanen op deze 10 kilometer heen en ook weer 10 kilometers terug.
Zeven jaar is voldoende om een aantal voorzichtige conclusies te trekken over het voedselaanbod van deze vogels. Aalscholvers jagen op grote(re) vissen. Een aantal jaren geleden waren het soms groepen van 20 of meer. De laatste jaren kan ik ze tellen op één hand. Het futen en zwanen getal is vrijwel hetzelfde.

De laatste jaren zijn er steeds minder libellen en ook veel minder steekbeestjes en andere insecten. Vroeger moest ik me eerst insmeren met Deet om steken te voorkomen. Dat is niet meer nodig.
Groepen jagende sterns, die vlak over het wateroppervlak aan het grazen waren, zijn nu een zeldzaamheid, terwijl ik dat tot 2010 herhaaldelijk zag.
De futen op de Vecht zijn duidelijk kleiner van omvang en grootte dan de futen van de Weerribben en elders.

De Vechtdijken worden vaak begraasd door schapen. Aan de waterkant staat riet met/of brandnetels. Aan de oevers van de Duitse Vechte vind ik weinig brandnetels en een grotere variatie aan bloemen.

Het mooiste gedeelte van de Vecht, was tussen Ane en de Haandrik. Daar stonden veel wilgen, waaronder ik veel nesten heb aangetroffen. Ook de ijsvogel heb ik daar gespot. Najaar 2013 is dat helemaal verdwenen. Om meer waterberging en afstroming mogelijk te maken en de rivier ‘natuurlijker’ te maken zijn balast stenen van de binnenbochten naar de buitenbochten verplaatst. Ook dat stuk ziet er nu uit als een dijk. Het gras is al gaan groeien door de hoge temperaturen van dit najaar. Op sommige plekken hebben ze de wilgenwortels niet helemaal kunnen verwijderen. Nu maar hopen dat die wilgen overleven.

In de eerste week van november was het eindelijk weer hoogwater. Tussen Koppel en Haandrik heb ik 139 en 159 cm verval genoteerd over deze 10 kilometer. De dijken bij Ane zijn mooi schoon gespoeld en mooi glad geworden met vers sediment uit Duitsland. Ik ben zeer benieuwd hoe de natuur zich hier zal herstellen.

De oude Vechtarm “de Loozense Linie” is nu helemaal begroeid. Met het pontje kun je naar het nieuwe eiland. De groep bomen die er staan hebben het zwaar. Elk jaar vallen er wel één of twee om. Vroeger waren ze de vergaderplaats van honderden kraaien, die zijn er nu niet meer.

De uitloop van de oude Raderwijkerbeek is helmaal veranderd door veel extra waterlopen, hierdoor meer waterberging. Daar vandaan is een ‘struinpad’ heel laag bij het water tot aan de haven. In de haven kun je 2p. kano’s huren.

Het Vechtpark bij de stuw ‘de Koppel’ schiet ook op. Er is een recreatiesluis, maar die is beperkt te gebruiken geweest en is nu gesloten. De vistrap is klaar, maar als er water door gaat, dan kan geen vis er gebruik van maken. Om over de laatste schuif te komen moeten ze een sprong kunnen maken van een halve meter.
Aan de kanogoot wordt hard gewerkt, ik zie heel veel gewapend beton, dat straks onzichtbaar onder water zal voorkomen dat het “uitgespoeld” wordt. Zowel van sluis, vistrap en kanogoot zijn Picasalbums, te vinden via mijn website.

Reageren? »

Reageren?

RSS-feed voor reacties op dit bericht. TrackBack URL

Geef een reactie

Powered by WordPress