Hallo wereld

30 augustus 2010

SAIL 2010

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 12:33

Ik heb wel eens verteld dat ik vroeger een kano op de Loosdrechtse Plassen had. Om daar te komen, ik woonde in Amsterdam Noord (TuindorpOostzaan), moest je altijd met de Tolhuis- of de Valkenwegpont het IJ over. Later werd de Schellingwouderbrug, gebouwd met een brug over het AmsterdamRijnkanaal.

Die Valkenwegpont was voor mij heel bijzonder, want in de pauze van de 5e Technische school (Meeuwenlaan), stonden Aad de Graaf en ik (we waren 13 jaar) naar de schepen te kijken die af en aan voeren. Aad kon alle rederijvlaggen en schepen uit zijn hoofd. Ik vond dat onvoorstelbaar knap.

Daar moest ik aan denken toen ik met 380 andere vaarders vlak bij de Valkenwegpont de IJ-haven in peddelde.
Maar voor ik daar was…………. had ik op vrijdag mijn kano op de camping IJburg gestald (bijna onder de brug over het ARK), als gast van KV IJburg. Op zaterdag heel vroeg heb ik het nog rustige ARK overgestoken. Ik meldde me bij KV Zeeburg en vertrok met ruim 100 kajaks naar het water tussen Nemo en het ingepakte Zeevaartmuseum. Daar wachtten we op de groepen uit de Weespervaart en de Sloterplas. Toen we er allemaal waren vertrokken we samen naar de IJ-haven.
2010-08-21-s161-k
De Federatie Amsterdamse Kanoverenigingen had ons allemaal van een rode of zwarte Sail pet voorzien. Met de waterpolitie voor en achter veroverden we de IJ-haven. Ook voor ons was éénrichtingsverkeer ingesteld. Behalve de begeleidende boten zijn er geen andere vaartuigen.

Zo peddelend, kan ik me voorstellen hoe onze voorvaarders in tropische wateren enigszins bevreesd waren voor die honderden kleine bootjes met mensen, die anders bewapend waren dan wij nu. Ik was gewapend met twee camera’s en reserveaccu’s. Aan het einde van de tocht waren honderden plaatjes geschoten en alle accu’s leeg.
2010-08-21-s163-k
De zon was net op, we voeren naar het oosten pal tegen de zon in. Dus om plaatjes te maken moest je stil liggen en ‘terug’ te blikken. Na duizend meter varen moesten we oversteken om aan de andere kant terug te varen. Daar lagen de werkelijk imposante schepen. Wat voel je je nietig zo vlakbij zo een zeekasteel. Allemaal waren ze mooi opgepoetst en zagen er er heel mooi uit in het vroege zonlicht.
2010-08-21-s164-k
Voordat we het weten is de tijd om, we moeten terug de grachtengordel in.
Bij de mariniers voor de deur is het pauze. Wat een karwei om 258 kano’’s op de wal te krijgen. Maar het gaat vlug, iedereen helpt iedereen en zo staan we toch snel in de rij voor een bakje koffie of thee. Met een warm bakkie in de hand maak ik hernieuwd kennis met de andere vaarders, die ik in de enorme vloot van 288 boten niet had opgemerkt.
2010-08-21-s184-k
De ‘Zeeburg’-groep doet nog een extra rondje langs Carré, Artis en het Amstelhotel. Na afscheid genomen te hebben van KV Zeeburg, vaar ik met de vaarder uit Meppel naar de camping.
2010-08-21-s169-k
Het ARK is nu enorm druk. Speedbootjes en andere grote golvenmakers zijn daar aan het racen, lijkt wel. Nadat we zijn gestoken dobber bijna een kwartier voor ik het spatzeil los durf te trekken. Dan snel op de algen begroeide balk (40 cm hoog) gaan staan en 60 cm hoger de bovenkant van de damwand vast pakken. De kano heb ik aan een lijntje. Mijn medevaarder, kwam eerder aan de wal, hij helpt mij om de kano op de kant te krijgen, ik bedank hem.
Meer foto’’s via mijn website www.watertononline.nl

26 augustus 2010

Waar heb ik mijn autosleutel gelaten?

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 19:03

Dat was een spelletje dat op paaseieren zoeken leek, aldus Erik. Het gebeurde donderdagmorgen tijdens de PeddelPraat zeekamp week 2010.
Woensdagavond waren we naar de KNRM, station den Helder geweest, waar met een reddingboot werd geöefend om een kanovaarder te redden.

Hiervoor was de reddingboot de “Joke Dijkstra” aanwezig. Deze boot heeft andere afmetingen als een zeekajak. 20 meter lang, 7 meter hoog, uitgerust met 2 keer 1000 PK motoren, die dit schip met ‘waterstraal’ aandrijving voortstuwen en aan de achterkant een soort schep-klep om de drenkeling(en) aan boord te halen. Deze schep-klep kantelt naar beneden, waar hij direct achter/boven de waterstraal aandrijving zit. Het is daar soms behoorlijk heftig en ruw water.

Als mogelijke drenkelingen is de meerderheid van onze instructeurs in volle uitrusting met hun kajaks aanwezig. Onze instructeurs zijn zeer indrukwekkend, maar naast de “Joke Dijkstra”, die rondom een rubberband van 120 cm doorsnede heeft lijken ze klein.
2010-08-04-ellen-36_as-k
Eerst laat Joke zien welke wendbaarheid ze heeft. Dan gaat ze met de straalaandrijving leuke dingen doen. Dat levert golven op die wij op zee nog niet gezien hebben. De instructeurs trachten Joke te bereiken op eigen handkracht. Dat lukt maar matig, omdat de instructeur maar een fractie van de kracht van Joke heeft.
Dan wordt een redding geöefend, als de kajakker nog in de kajak zit. Ondanks het vlakke water is dat een hele klus, door het heftige water van de waterstraalaandrijving van Joke. En dit is dan zonder golven van 1 á 2 meter.

Uiteindelijk komt er een oplossing. De vaarder moet uit zijn/haar boot. Deze moet de sleeplijn aan de punt vastmaken en zich dan laten redden. Eerst de persoon, de kano komt later.

Beter dan dit verhaal kun je het op het fotoalbum zien. (via www.watertononline.nl) of peddelpraat-website)

Terug naar de sleutel. Ik was daar dus ook bij en was erg onder de indruk. Mijn autosleutel had ik in mijn gewone (niet-kano) tasje gedaan. De volgende dag kon ik ze niet vinden. Gelukkig merkte ik dat bijtijds en meldde dat dus bij de leiding. Want zonder autosleutel, zo een dik plastic-pinpas-kaartje, kon ook mijn mede kanovaarder niet over haar kano en uitrusting beschikken. Dan de hele tent uitgeruimt, anderen hielpen ook mee zoeken.
2010-08-06-u45242-k
Uiteindelijk bleken ze gewoon in het tasje te zitten, dat ik drie keer gecontroleerd had! (excuus achteraf, normaal zitten er sleutels aan, deze pinpas kleine kaart voel je slecht in de voering). De vertrektijd was door mijn dommigheid een kwartier later.

Powered by WordPress