Hallo wereld

29 juli 2010

Eind juli 2010

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 15:53

Een heel bijzondere vakantie, dit jaar voor de derde keer Karintië. Het was warm, heel warm, we kunnen eigenlijk zeggen HEET. Zo warm dat we daardoor extreem weinig gewandeld hebben. We hebben 41 graden gezien, dan doe je niet veel meer.

Ik had een verbranding op beide armen had opgelopen tijdens de kanolessen aan de jeugd van het Vechtdalcollege. Ik was al zo bruin dat ik gewoon te weinig gesmeerd had. Alsnog met aftersun gesmeerd, het zag er uit als zonneallergie. De volgende dag een zalf bij de apotheek opgehaald, na een telefonisch recept van de huisarts. De zalf had niet de gewenste uitwerking, in tegendeel. Later groeiden de puistjes en onder de huid werd alles dikker, gevolg kwabben als van een walrus in arm en knieholtes en nek. Dus (we waren toen al in Oostenrijk) heel slecht geslapen, ook door de temperaturen van boven de dertig graden.

Op de heenreis hadden we een overnachting in Bamberg, deze stad wilden we weer zien, omdat we bij een vorig bezoek de pech hadden van een defect fotokaartje. Het weer was fraai, alle foto”’’s konden weer opnieuw gemaakt worden. De volgende dag verder naar Feldkirchen, met hulp van TomTom. We kwamen de Tauern-pass makkelijk over, zonder files. Het appartement is op de 2e verdieping met een mooi uitzicht en een balkon. Op het balkon hebben wel alle dagen (min één) ontbeten en gegeten, geweldig.

De temperaturen liepen steeds verder op. We zijn even de Gerlitzen op geweest, maar het was te warm, bovendien werkte mijn allergie niet mee. We hebben veel over Alpenstraten gereden, die een fantastisch uitzicht boden. Maar met een lange-mouw-overhemd aan, want de zon was erg pijnlijk op mijn armen. Onweer dreigde en kwam ook, maar bracht bij ons geen regen. Met de gekochte KärntenCard zijn deze tolwegen gratis, net zoals de kabelbanen en rondvaarten.
Eén van de mooiste burchten was Hochosterwitz. Dit is een burcht die uit een modelspoorbaan werkelijkheid is geworden. Stel je maakt een reële berg, zet daar een burcht op en als die klaar is merk je dat de toegangsweg is vergeten. Dan boetseer je de toegangsweg er omheen en plaatst er ook nog 12 poorten op. Maar het is geen modelbaan, het is helemaal echt.2010-07-18-hochosterwitz-u47700

De temperatuur zakte iets en we zijn in een kabelbaan (Verditz) naar boven op de berg geweest. Dit zijn 3 stoeltjesliften na elkaar. Boven aan gekomen krijgen we de waarschuwing om i.v.m. onweer niet ver te gaan. En zo waren we weer snel beneden. De volgende dag op de Milstattersee waait bij de rondvaart een lekker briesje, heerlijk.
Dan komt de laatste dag, het is zowaar maar 23 graden. We gaan de Turacher Höhe op, confortabel met een kabinelift naar 2000 meter hoog. We klimmen/wandelen naar 2200 meter. Geweldige uitzichten en een lekkere temperatuur. Eindelijk een dag dag we konden wandelen!

Het is weer woensdag we vertrekken. Maar bij Nürnberg wordt de motor te heet en moet de Adac ons trekken en begeleiden naar de dealer. Een niet geplande overnachting in deze oude mooie stad.
2010-07-22-nuerenberg-u44854
De volgende dag blijkt dat we nog een dag extra moeten blijven omdat de uitgebrande weerstand de volgende dag vervangen kan worden. En zo komen we vrijdagavond laat weer thuis.

11 juli 2010

Hoog zomer(allergie)

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 11:33

Nooit gedacht dat dat ik dat ook zou kunnen krijgen. Maar toch, met m””n 68ste heb ik het gekregen. En hoe! Eindjuni was het heel erg mooi weer geweest, ik had al de nodige peddelslagen afgelegd en had al een erg bruin hoofd en armen gekregen. Op maandag en dinsdag mocht ik Ronald helpen om jeugd kennis te laten maken het varen in de kajak. Plaats van handeling de Overijsselse Vecht in Hardenberg. Kano”’’s, de wildwaterbootjes van de plaatselijke kanovereniging. Deelnemers, per dag, drie groepen van het Vechtdalcollege, 4e klassers. Datum: eind juni 2010, watertemperatuur 21 graden.
2010-06-28-vdc-u44479-v
Ik had gesmeerd met zonnebrand factor 40. Het was warm, niemand van de cursisten was omgeslagen. In afwachting van de volgende groep eskimoteerde ik wat, voor ik ook weer aan de wal ging. Uiteraard droogde ik me af en…. vergat me opnieuw in te smeren. Dinsdag was een herhaling van de maandag. Lekker geskimoteerd, daarbij heerlijk afgekoeld.2010-06-29-vdc-u44525-v
”’’s Avonds waren mijn armen helemaal opgezwollen, ik leek wel een Michelinpoppetje en zo voelde het oo. Woensdag, toen het nog erger geworden was begonnen met het smeren van het door de dokter voorgeschreven zalfje. Langzaam ging beter, maar ik durfde zondag niet met Kanoleut mee te varen. Uitgerekend als zij op de Vecht, mijn eigen trainingsrivier varen, kan/durf ik niet mee wegens zonne allergie.
Dan op vacantie naar Oostenrijk, nu steeds zeer fanatiek en precies gesmeerd. Maar na een kort bezoek aan de top van de Gerlitzen (1911m), ”’’s avonds mijn nek ziet er uit alsof ik een walrus ben, grote plooien, hartstikke rood en uitermate pijnlijk. Dus nog meer smeren en een paar dagen niet in de zon. Gelukkig is ons balkon in de schaduw n op twee hoog, zodat we af en toe een windje voelen langs komen. Ons uitzicht is fraai, maar ik ben blij dat ik de laptop heb mee genomen en dat er Formule 1 en de Tour de France op de TV is.2010-07-08-feldkirchen-u44590
Wat is de moraal van dit verhaal? Duidelijk meer smeren, ondanks dat je al een hele bruine kop en huid hebt.

Powered by WordPress