Hallo wereld

27 februari 2009

Geweldig

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 21:17

Geweldig 1
De voorlaatste zwembadtraing. Ik zit in groep 4 (delaatste). Groep 3 heeft mijn bootje niet nodig, dus ga ik in het pierenbadje (60cm) maar oefenen in het omgaan en met de heupbeweging en een beetje vasthouden weer overeind komen. De les die later volgt omvat de hoge steun en ook eskimoteren. Wim helpt me geloof ik wel tien keer daar mee. Later probeer ik het alleen in het ondiepe gedeelte van het zwembad en….
Ta, ta, ta! ! ! …….., met de peddel op de zwembadbodem kom ik weer helemaal overeind. De eerste eskimorol is, met een beetje smokkelen gelukt. Dat is een kick, wat een adrelinestoot, net alsof je de 11 Stedentocht hebt uit gereden op je 67ste.

Geweldig 2
Eind februari 2009. Het ijs is echt weg en de pech is over. Pech, drievoudige pech. Eerst de TV, dan het internet-modem en dan ook de CV installatie.
De TV keuze was redelijk makkelijk. We waren toch al aan het kijken, zodoende wisten we: geen glimmende rand, HD Ready en plasma.

Toen de nieuwe TV werd aangesloten sneuvelde het Home-TVkabel modem. En die laten vervangen door Ziggo? Ik had al hele slechte ervaring met Ziggo, door een fout was onze buurvrouw afgesloten geraakt. Bovendien was ik niet tevreden over de dowloadsneldheid. Zelfs Het Net was sneller. Dus op zoek naar een andere provider, maar hoe? PC bij mijn dochter neer gezet en zo kon ik via haar netwerk toch surfen. De keuze viel op XS4ALL, vooral omdat die een geweldig modem hadden. Besteld en dan wachten op levering en ADSL gereed zijn van de KPN-lijn. Ik begon alvast de benodigde kabels te verlengen en verleggen.

Ondertussen ging de CV steeds vaker in storing, alleen met noodgreep konden we hem in bedrijf houden. Oorzaak de warmtewisselaar, die was 19 jaar oud, dus… Weer bij mijn dochter surfen. Op de warmtewisselaar geven Nefit en ATAG 15 jaar garantie. ATAG op alle onderdelen 5 jaar en met een extra betaling zelfs 10 jaar. Het is dus een ATAG combi geworden.
Maar die is een stuk breder dan de oude CV. Daar naast zit de badgeyser, die moest dus weg. Douchen nu onder een dun straaltje van de keukengeyser, terwijl ik aan het werk was om warm en koud water leiding pasklaar te maken voor de combiketel. Aansluitend de CV-leidingen aangepast, zodat de ketel opgehangen kon worden.
Hij moet dus naar de 2de verdieping. Hij weegt 74 kg, is 84 cm breed. Onze zoon heeft geholpen hem naar boven te tillen en later ook op te hangen. Dan gaat de oude ketel weg en moet je met elektrische kachels proberen de woonkamer dragelijk te houden. Uiteindelijk hangt hij en is alles aangesloten. OK het lekt hier en daar nog wel wat, maar met steeksleutel 42 trek je die wartels even aan en het is over (denk je). Maar nee hoor, het gaat daardoor alleen maar meer lekken. Dus weer even geen warmte, terwijl ik die lekkende T-stukken vervang. Drie gastoestellen vervangen door één, dat moet straks ik de gasrekening te merken zijn.

Het modem is afgeleverd, de lijn is ADSL geschikt, even het modem via de software installeren (denk je). Maar zo gaat het bij mij zelden. Het wilde niet lukken. Andere PC geprobeerd. PC vlak bij de KPN aansluiting, Firewall en Virus bescherming uit gezet, niet lukte, het moest de modem zijn. Uit eindelijk dan toch maar de XS4ALL hulplijn gebeld. Wonderlijk, meteen kreeg ik Jochem aan de lijn, samen vinden we dat het modem de schuldige moet zijn. Hij moet gereset worden, kan heel simpel via je eigen telefoontoestel. Blij trek ik het telefoontouwtje los en …. verbreek zo het gesprek met Jochem. Opnieuw gebeld, weer direct verbinding, deze keer Dennis. Die legt de procedure uit en …. het werkt. We zijn weer online! XS4ALL bedankt.

Geweldig 3
De volgende dag geef ik mezelf toestemming om eindelijk weer te gaan varen. Het is 3 graden als ik in de waterTon tegen de stroming in de Vecht opvaar. Mijn zwanenpaartje is er nog steeds en een groep aalscholvers gaat op de vleugels. Niet allemaal, één lukt het niet om uit het water op te stijgen en dus duikt die maar onder. Na Baalder zie ik een valkachtige een grotere bruine kiekendief verjagen. Hij gaat op een paaltje zitten. Ik kan er verbazend dicht bij komen, hij draait met zijn kop, maar ik zie geen snavel, het is een uiltje! Bij de Loozense Linie komen 4 fazanten uit het riet vliegen.
Als ik bij de Haandrik kom blijkt dat ik 6,4 km/uur heb gevaren voor deze 10,3 km. Mijn hoogste snelheid was 8,4. Dan terug naar huis. Dat ik de stroming mee heb is goed merkbaar, ik vaar bijna 9 km/uur. De Loozense Linie snij ik af, dat scheelt 350 meter. Bij Baalder zie ik 3 kivieten. ’s Avonds lees ik dat het eerste kivietsei is gevonden. Het voorjaar kom er dus aan. Als ik uitstap merk ik dat ook al, de temperatuur is al 4 graden!
Twee dagen later doe ik het weer, nu stap ik in bij 6 graden en een gemene wind, die ik mee heb. Er lijkt meer stroming te zijn, maar die wind helpt me. Toch vaar ik langzamer, ik heb 3 minuten meer nodig om de Haandrik te bereiken. De lente is merkbaar aan de vele eenden die paarsgewijs opvliegen. De woerd vliegt als eerste op, de eend volgt kwakend. Ook een paartje aalscholvers blijft me steeds voor. Op de terugweg heb ik de aantrekkende wind tegen. Ik vind dat wel prettig, dan moeten je spieren aan het werk. De stroming helpt behoorlijk, de snelheid blijft hoog. Nu zie ik ook valkjes in baltsvlucht. En de scholeksters zijn er weer, een hele wolk, ook zijn er 3 verse zwanen paren. Deze gaan voor mijn boot zwemmen en gaan dan de lucht in, een geweldig gezicht. Ik was 3 minuten eerder bij de Koppel, de temperatuur was gezakt naar 4 graden, net als eergisteren, maar toen leek warmer. Een voorbijganger hielp me de kano op de auto te tillen, bedankt.

Is het nu niet vervelend om steeds het zelfde stuk op de Vecht te varen? Nee, want elke keer zie je wat anders, soms in de lucht, soms in het water. Ook zijn de omstandigheden variabel. Nu een grotere stroming, sterkere wind en toch dezelfde totaaltijd. Nu moest ik harder werken, ik vond dit fijner, al was de temperatuur (bij het uitstappen) wel wat laag. Van mijn tennisarm en gekneusde ribben heb ik geen last meer. En nu de lente er aan komt zullen de temperaturen toch zeker wel gaan stijgen. De vooruitzichten zijn dus prima, ik kan weer elke week varen. Pech komt tenslotte maar drie keer. En eind goed al goed. Betere verwarming, beter beeld en een betere provider.

8 februari 2009

varen in een ijsveld en bij vorst en verder.

Hoort bij: Allgemeen — admin @ 16:42

21 januari 2009 de Vecht is ijsvrij, het is 4 graden, ik ga weer naar de stuw bij de Koppel. De bedoeling is om na 6 weken rust weer wat conditie op te bouwen, kijken hoe ver ik kom. Met als ultiem doel gewoon weer tweekeer in de week: stuw - stuw te varen.
Vandaag is anders als de vorige keer. Ik heb andere schoentjes waarin ik niet zulke koude voeten hoop te krijgen, dit mede doordat ik nu zelfs schapenwollen sokken over de gewone thermosokken aan heb. Ook heb ik neoprene kanowanten, die ik ga proberen. En een GPS Garmin Legend HCx, waarmee ik werkelijk mijn kilometers kan loggen.
Ik laat de boot in de Vecht zakken. Ik heb iets tegenwind en kom maar langzaam op gang. Door mijn wat dikkere anorak zit ik een beetje te klem in mijn zwemvest en dat is niet echt fijn met nog wat pijnlijke ribben. De kanowanten houden mijn handen goed warm, te warm, want ik transpireer me ongans. Terwijl ik kijk naar wat aalscholvers, vervang ik de wanten door de peddelmoffen. Bij de WillemAlexanderbrug tref ik het paartje zwanen. Ze hebben de dicht gevroren Vecht overleeft en ze kennen me nog, tenminste dat denk ik. Ze laten me tot 4 meter bij hen komen.
Ik ga verder en tref vissende aalscholvers aan. Wat is dat een elegante vogel, ze gaan heel sierlijk op de vleugels. OK, zwanen doen dat ook, maar die maken een heleboel lawaai met hun vleugels, aalscholvers starten bijna geruisloos.
Voordat ik het weet ben ik bij de Loozense Linie, de vermoeidheid valt mee. Bij de brug van Ane had ik eigenlijk terug moeten gaan omdat de ribben toch wat pijn begonnen te doen. Maar het is dan nog maar 3 km naar de Haandrik, dus toch maar verder gegaan.
Hoi, Hoi, ik heb het gehaald, nu terug. De stroming helpt gelukkig mee. Ik vaar 2 km/uur sneller terug. Ik wil de Loozense Linie afsnijden, maar dat lukt niet. In het afgesloten deel van de Vecht ligt nog een ijsveld. Het kraakt me te veel, een polyester zeekajak is geen ijsbreker, dus terug en toch maar via de Loozense linie. De temperatuur zakt, het is al na vieren. De volgende keer ga ik vroeger weg.
Als ik weer bij de kanosteiger ben is het nog maar 2 graden. Het valt niet mee om met koude handen de kano goed op dak vast te zetten. Maar dat is iets wat je nooit mag verwaarlozen.

zondag, 1 Februari 2009, Met 8 KanoLeuters en min 2 graden naar de BovenVecht. Gelukkig is de Vecht daar ca 1,5 tot 2meter onder het maaiveld, het is daar een mooi smal riviertje, zanderige bodem, weinig stroming. De 7 leuters in de wildwater bootjes hadden we van de toenemende oostenwind weinig last. Het is een natuurschutzgebied. Opvallend zijn de vele kabels over het riviertje waarop staat dat het viswater gepacht is door de hengelsportclub uit …..
Net als in de Eifel vorig jaar, waren er weer winterkoninkjes die ons vooruit vlogen. Soms zag ik ook boomklevers en allemaal zagen we een ree die voor ons uit vluchtte. Vanaf de kant werden we vereeuwigd op video en photo door Hans, de vader van onze jongste leuter Hugo (14). Allemaal hadden we koude vingers en tenen. Net als bij de Dinkel in het Twentse, waren ze behoorlijk aan het kappen geweest. Soms moesten we over de bomen heen klauteren, soms er onder door. We kwamen 3 stuwen tegen, twee konden we varend nemen, bij de derde moesten we omlopen. In de schuur bij de stuw aten we en dronken we wat. Weer te water moesten we nog een klein stukje varen tot het uitstap punt. Het was niet warmer geworden, het was volgens de thermometervan de auto nog steeds min 2. Gelukkig had het (gesloten) zwembad een voorportaal waar we ons uit de wind konden omkleden. Ondertussen waren Ico met Hans al onderweg gegaan om de bus met de trailer op te halen. Wij waren dus al gekleed (en iets warmer geworden) toen zij terug kamen. We laden de bootjes op de trailer, Ico was ook weer in de kleren en zo konden we aan de terugweg naar Zenderen beginnen. Maar eerst een koffiepause. De lokale ijsbar voorzag ons allemaal van koffie, warme choco, capucino. Onze veurzitter was zo vriendelijk ons te trakteren, bedankt Michiel. Na een uurtje waren we weer op de thuisbasis van Buitensportcentrum Twente.
Ico bedankt voor transport enz. Volgende keer alleen een iets hogere temperatuur graag.

vrijdag 6 februari 2009, weer op de Vecht. Nu kwart voor één. Temperatuur 7 graden.
Wat een verschil met 5 dagen terug, het leek wel lente. Alle vogels waren erg aktief. De woerden waren de eenden weer aan het bestijgen. Ik mocht een een buizerd, een ooievaar en twee grutto”’’s spotten. De waterkippetjes zijn er weer met z””n honderden. Ik kom redelijk snel vooruit, de GPS zegt dat ik rond de 7 km/uur vaar. Mij stelletje zwanen heeft gezelschap van een grote groep anderen. Prachtig is het om deze vogels laag te zien vliegen, een echt KLM gevoel krijg ik dan. De aalscholvers zijn weer aan het vissen. Ze zijn zo druk in de weer dat ik de gelegenheid krijg om ze beter te bekijken. Ze zijn niet helemaal zwart, ze hebben soms een paar witte veertjes. Soms aan de onderkant, soms bij de staart, prachtig.
Redelijk snel ben ik halverwege, bij de Haandrik, waar heel weinig water over de stuw gaat. Daar ga ik wat met de GPS spelen alvorens ik terug ga. Mijn snelheid terug is maar even boven de acht. De aalscholvers zijn alweer vertrokken en de kraaien zwermen alweer rond hun bomen. De waterkippetjes rennen weer over het water. Waarom die beesten niet even iets meer vaart maken om dan te gaan vliegen, blijft voor mij een steeds weerkerend raadsel.
De afsnijding bij de Loozense Linie gaat nu wel, het ijsveld is verdwenen. Drie uur na de afvaart, ligt de kajak weer op de auto, deze keer zonder koude handen vast gemaakt. Dit is wel zo prettig.

Als ik nu terug kijk op deze 3 tochten, dan vallen me twee dingen op. Mijn conditie is niet zover terug gevallen als ik gevreesd had en mijn tenniselleboog is vrijwel verdwenen. Dat laatste komt omdat er door de dicht gevroren Vecht en door de geblesseerde ribben een gedwongen extra pauze achteraan kwam.

Powered by WordPress